วันที่ 8/01/07
มาถึงบ้านพี่อาชิตะซึ่งทำเป็นโฮมสเตย์ด้วย พ่อแม่พี่อาชิตะออกมารับ เราก้อยกมือไหว้กันตามธรรมเนียม จริงๆอยากพูด “นมัสเต” อยู่เหมือนกัน แต่ยังเขินอ่ะ แม่พี่อาชิตะเอาข้าวผสมสีแดงมาเจิมให้ที่หน้าผากเพื่อความเป็นสิริมงคล และ วางดอกดาวเรืองลงบนหัว (ตอนแรกนึกว่าจะให้กินซะอีก เกือบอ้าปากแล้ว โชคดีที่สริตา น้องสาวพี่อาชิตะบอกบทอยู่ข้างๆ) แล้วเอาด้ายแดงมาผูกที่คอให้ สุดท้ายก้อให้เราจุดตะเกียงก่อนขึ้นบ้าน เป็นอันเสร็จพิธีที่น่าประทับใจ
มาถึงบ้านพี่อาชิตะซึ่งทำเป็นโฮมสเตย์ด้วย พ่อแม่พี่อาชิตะออกมารับ เราก้อยกมือไหว้กันตามธรรมเนียม จริงๆอยากพูด “นมัสเต” อยู่เหมือนกัน แต่ยังเขินอ่ะ แม่พี่อาชิตะเอาข้าวผสมสีแดงมาเจิมให้ที่หน้าผากเพื่อความเป็นสิริมงคล และ วางดอกดาวเรืองลงบนหัว (ตอนแรกนึกว่าจะให้กินซะอีก เกือบอ้าปากแล้ว โชคดีที่สริตา น้องสาวพี่อาชิตะบอกบทอยู่ข้างๆ) แล้วเอาด้ายแดงมาผูกที่คอให้ สุดท้ายก้อให้เราจุดตะเกียงก่อนขึ้นบ้าน เป็นอันเสร็จพิธีที่น่าประทับใจ
เราได้อยู่ห้องเบอร์ 10 ซึ่งหน้าประตูมีแม่กุญแจอันใหญ่คล้องอยู่ เป็นห้องที่น่าอยู่มาก เตียงขนาดสองคนนอนสบายๆ พร้อมผ้าห่มแบบแฮนด์เมด 2 ผืน หมอน 2 ใบ ที่ดีที่สุดคือมีโต๊ะเครื่องเขียนด้วย ในห้องน้ำ ก้อมีชักโครกแบบราดเอาเอง ฝักบัวที่มีน้ำร้อนน้ำเย็นพร้อม ตู้เสื้อผ้าใบใหญ่ที่ใช้ไม้หนาปึกปิดประตูแล้วเรียบเสมอกัน แสดงถึงฝีมือของช่าง หลังจากสำรวจห้องจนเป็นที่พอใจแล้ว เราก็เริ่มจัดของเข้าตู้ ซึ่งแน่นอน สะอาดยอดเยี่ยม (มั่นใจได้ ยิ่งถ้าใครรู้จักสริตาก็จะรู้ว่าความสะอาดยอดเยี่ยมเป็นอย่างไร) ซักพักสริตาเอาโยเกิร์ต องุ่นและ ไข่ต้มมาให้กินรองท้อง ระหว่างรอกินข้าวเย็น (จริงๆวันนี้กินมาแล้ว 4 มื้อนะเนี่ย แต่ก็ยังกินได้อีก ก้อท้องยุ้งพุงกระสอบออกอย่างนี้)
ซักพักสริตาก้อขึ้นมาเรียกอีกทีให้ลงไปกินข้าวเย็นได้แล้ว(แว้วววว....เวลาที่รอคอย) อาหารเย็นเป็นผักที่สดมากๆมาลวกแล้วใส่เกลือลงไปนิดหน่อย กินกับมันฝรั่งผัดเครื่องเทศ และซอสประจำตระกูล ซึ่งมีรสชาดอร่อย หย่อยๆ มากๆ สุดบรรยาย เพราะมันจะหอมกลิ่นเครื่องเทศนิดๆ เผ็ดเครื่องเทศน้อยๆ แต่กินแล้วไม่ร้อนปากหรือบาดคอเลย มันเย็น(ที่ไม่ใช่เพราะอากาศ)และลื่นคอ (มาแอบดูวันรุ่งขึ้นคิดว่าส่วนผสมหลักเป็นมะเขือเทศนะ ไว้ถามสริตาอีกที) เราก็กินใหญ่เลย แถมยังทำไม้ทำมือชมแม่ครัวหัวป่าก์ใหญ่เลย เค้าก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไปตามระเบียบ ก่อนมาเจ๊ๆ บอกว่าให้มาลดความอ้วนแต่คิดว่าคงจะทำไม่ได้ซะแว้ว (ฮือ ไว้กลับไปลดเมืองไทยแล้วกันยัยช้างน้ำ)
กินเสร็จก้อมาเตรียมตัวนอนเพราะพี่อาชิตะบอกว่าวันรุ่งขึ้นต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปวัดไหว้พระ ทำพิธีที่เป็นสิริมงคลมากๆ (เนื่องจากกินอิ่มแล้วตาใกล้ปิด ก้อเลยฟังไม่รู้เรื่องว่าพี่อาชิตะพูดอะไร ได้แต่รับปากไปว่าจะตื่นมาก่อนตีห้า สิบห้านาทีให้ทันแล้วก็มุดเข้าห้องนอนอย่างรวดเร็ว) ว่าจะอาบน้ำแต่น้ำเย็นเกินกว่าจะอาบไหวก้อเลยเช็ดตัวแบบซักแห้ง แล้วรีบเปลี่ยนเสื้อผ้านอนทันที เฮ้อสบาย
